Rehabilitacja po radykalnym leczeniu z powodu raka prostaty - poradnik dla pacjenta.

Tempo zmniejszania się ilości gubionego moczu jest u pacjentów różne. Przyczyna braku postępu poprawy kontynencji może być związana m.in. z:

1. Nieoptymalność przeprowadzonego, dotychczas treningu (zwłaszcza jeśli nie przebiegał on pod kontrolą fizjoterapeuty). Wymagane jest więc lepsze dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta i skorygowanie popełnianych przez niego ewentualnych błędów.
2. Nieodwracalny deficyt mięśniówki zwieracza zewnętrznego cewki moczowej - jest on uszkodzony i niezdolny do zagwarantowania zadowalającego trzymania moczu niezależnie od realizowanej terapii.

Po początkowym okresie dużego zaangażowania aktywność pacjenta powoli zmniejsza się, a trening przestaje być czynnikiem bodźcującym mięśnie w dostatecznym stopniu. Często wiąże się to ze znacznym zmęczeniem psychicznym i fizycznym. Wynika ono nie tylko z aktualnego problemu obniżającego jakość życia, ale także z przebytych wcześniej etapów leczenia – trudnego psychicznie procesu przystosowania się do ciążącego na pacjencie rozpoznania, wyczerpującego także fizycznie zabiegu i następującego po nim okresu rekonwalescencji. Bardzo ważne jest więc aby pacjent wspierany przez fizjoterapeutę i bliskich znajdował właściwą motywację oraz w sposób zdyscyplinowany i prawidłowy kontynuował ćwiczenia.